weblog-futured-hadi9-1280x376.jpg

مارس 18, 2018

گفت و گوی رنگیتر با هادی دهقان پور از عکاسان موفق کشور

هادی دهقان‌پور، متولد 1359 در زاهدان، دارای مدرک کارشناسی عکاسی و کارشناس ارشد مترجمی زبان انگلیسی مدت 12 سال است که به هنر عکاسی مشغول است.

او عضو فدراسیون جهانی هنر عکاسی، عضو شورای آموزش و پژوهش انجمن سینمای جوانان ایران، عضو هیئت‌مدیره انجمن عکاسان سبزوار و به عنوان مدرس عکاسی و ویرایش عکس مشغول به فعالیت است.

وی همچنین به‌عنوان خبرنگار با روزنامه‌های خراسان، آفرینش، فرهیختگان و خبرگزاری‌های آنا و ایسکانیوز همکاری دارد.

 

شروع عکاسی ات از کجا کلید خورد و چطور عکاسی را ادامه دادی؟

از دوران دبیرستان، به عکاسی علاقه مند شدم. پدرم بسیار به عکاسی و سفر علاقه داشت اما در مورد عکاسی اطلاعات کافی نداشت. این بود که مسئولیت عکاسی از اتفاقات سفر و مناظر مختلف و عکس‌های خانوادگی را به من واگذار کرد. از آنجا بود که احساس کردم به این فن و هنر علاقه‌مندم. بعدها با استخدام در حوزه ارتباطات رسانه‌ای دانشگاه آزاد اسلامی، این رویه جدی‌تر شد و با علاقه‌ دوچندان به آن پرداختم. اکنون پس از گذشت 12 سال، حسابی با آن خو گرفته‌ام و حداقل هفته‌ای دو تا سه بار عکاسی می‌کنم. ژانر مورد علاقه‌ام عکاسی کارگردانی‌شده است. با این حال از سایر سبک‌ها مثل عکاسی طبیعت، معماری و مستند اجتماعی نیز غافل نمی‌شوم.

چه چیزی باعث شد که به این ثبت عکس‌های کارگردانی‌شده روی بیاورید؟

اوایل علاقه زیادی به عکاسی لنداسکیپ داشتم. پس از مدتی احساس کردم حرف‌ها، دغدغه‌ها و داستان‌هایی در قالب عکس برای عرضه دارم. اتفاقاتی که شاید هرگز در زندگی روزمره رخ ندهد و یا لااقل دور از انتظار است.

دغدغه‌هایم  بیشتر حول مشکلات جامعه، اتفاقات و رویدادهای اجتماعی و سیاسی بود. سعی می‌کردم در قالب عکس، نقدم نسبت به یک رویداد را ابراز کنم.

در ابتدا با مشکلات زیادی از جمله ناپختگی ایده‌ها، نحوه تکمیل‌ کردن، اجرا و پردازش‌شان مواجه بودم. از طرف دیگر برخی ایده‌ها چندان مورد توجه منتقدان قرار نمی‌گرفت. اما به تدریج توانستم ایده‌های اولیه را تکمیل، اجرا و به ثمر برسانم.

معمولاً وقتی ایده‌ای به ذهنم می‌رسید، تصور اولیه‌ ام بسیار کمال‌گرا بود. اما به تدریج متوجه شدم از ایده تا اجرا راه نسبتاً طولانی‌ای در پیش دارم. برای اجرای برخی ایده‌ها، بایستی لوازم و تجهیزات تهیه می‌کردم و در برخی عکس‌ها بایستی از حضور سوژه‌های انسانی متناسب بهره می‌بردم که گاهی اوقات، یافتنش سخت بود.

در کارهایت از مونتاژ هم استفاده میکنی ؟ 

سعی میکنم تا جایی که امکان دارد، از مونتاژ پرهیز کنم و کارهایم را به صورت مستند انجام دهم. اما گاهی پیش می آید که نیاز به مونتاژ دارم و از آن استفاده می‌کنم. در این زمینه، تعصبی نسبت به استفاده یا عدم استفاده از فتومونتاژ ندارم، بلکه برایم اجرای بهتر ایده است که اهمیت دارد.

 

اولین عکستان که در این سبک بازخورد زیادی نداشت چه عکسی بود و ایده عکس در مورد چه موضوعی بود؟

این عکس از نخستین عکس‌هایم در شاخه مفهومی بود، اما بازخورد مناسبی نداشت. ایده اش اشاره‌ای ضمنی دارد به نکوهش خودبینی و غرور کاذب انسان‌ها که جز خودشان، هیچکس دیگری را نمی‌بینند. این انسان‌ها انگار دور خودشان دیواری از نادانی می‌کشند و همه را از خودشان طرد می‌کنند. به‌عنوان مثال اگر در تلویزیون می‌نگرند، در آن نقشی، جز خود نمی‌بینند!

به تدریج بازخوردها بهتر و بیشتر شد و من هم تلاش کردم کارهایم را کامل‌تر و دقیق‌تر ارائه بدهم.

 

در عکس خسروان انگیزه اصلی ام نشان دادن عبادت بر زمین غصبی بود. زمین سیاهی که متعلق به ما نیست.

علاقه‌مندم روایت عکس‌هایم قدری پیچیدگی داشته باشد و برداشت‌های مختلفی از آن‌ها ‌شود. این تعدد برداشت را می‌پسندم و نمی‌خواهم ذهن مخاطبانم را صرفاً درگیر دغدغه ذهنی خودم کنم.

 

 

موضوعی که برایم مهم است، این است که هنرم بتواند کمک کند، راهگشا باشد و تلنگر بزند.

 

 

این عکس کارگردانی‌شده است و در آن به دنبال نشان دادن امید برای رسیدن به هوای پاک و زندگی بدون دود و دخانیات بودم. عکاس در این عکس با چیدمانش فریاد می‌زند: ما انسان‌های بالغ، در عین داشتن آگاهی‌، در حال آلوده کردن محیط زندگی‌مان هستیم. در حالی که به آثار مخرب آلودگی محیط زیست و دخانیات واقفیم و در ظاهر، آن را از زندگی‌مان دور می‌کنیم، اما غافلیم از اینکه آن بیرون، دختری و طبیعتی و زندگی‌ای در حال نفس کشیدن است. در شیشه، دورنمایی از شهر دیده می‌شود. یعنی این اتفاق در جامعه شهری و در فضایی کاملاً ملموس و باورپذیر در حال وقوع است.

از بین عکسهایی که در این چند سال گرفته ای عکس مورد علاقه ات کدام است ؟

این عکس روایتگر دوران معاصر است. جنگی که اتفاق افتاد و امروز تبدیل به یک خاطره شده. دختری دم بخت که در آن زمان رخت عروسی بر تن کرد و سپس همسرش راهی جبهه شد و به شهادت رسید و عروس برای همیشه در همان لباس ماند و آرزوی کودکی که در نطفه جان باخت و اکنون همچون رؤیایی دست‌نیافتنی، از خاطر پیرزن می‌گذرد. دختر انگار خیال و تصوری است از خوشبختی که الان دیگر وجود خارجی ندارد. و البته همه اینها  در فکر پیرزن اتفاق می‌افتد.

تا کنون چه کتابهای عکاسی مطالعه کرده اید؟

معمولاً کتابهای پایه را مطالعه کردم و بهترین کتاب در این زمینه را همان کتاب معروف فن و هنر عکاسی آقای میرهادی شفائیه می‌دانم. سایر کتاب‌هایی که تاکنون مطالعه‌ کرده‌ام:

  • نقد هنر تری برت
  • ترکیب‌بندی در عکاسی هارالد مانته
  • فرهنگ عکاسی اسماعیل عباسی
  • ذن عکاسی پل مارتین لستر
  • و درباره عکاسی بیل جی و دیوید هورن

اما معمولاً بیشتر عکاسی کردم تا مطالعه…

 

تا کنون در چه جشنواره هایی شرکت کرده ای ؟

یکی از گرایش های مورد علاقه ام شرکت در جشنواره‌هاست و در این راه، تاکنون موفق به کسب 60 عنوان مقام ملی و بین‌المللی و 400 عنوان راه‌یابی به جشنواره‌های داخلی و خارجی شده ام.

از آخرین رتبه های ملی و منطقه‌ای ام

  • شایسته‌ی تقدیر هیئت داوران دومین مسابقه‌ سراسری عکس عاشورایی- مشهد- آبان 94
  • مقام دوم و راه‌یابی 3 عکس به دومین سوگواره‌ سراسری عکس عاشورایی- بیرجند- آذر 94
  • مقام دوم و دریافت تندیس نخستین مسابقه‌ سراسری عکس «آب»- تهران- اسفند 94
  • شایسته‌ی تقدیر هیئت داوران سومین جشنواره‌ ملی عکس «تعاون»- تهران- مرداد 95
  • مقام سوم مسابقه‌ی سراسری عکس حمل‌ونقل جاده‌ای «رهسپار»- شهرکرد- آذر 95
  • مقام سوم و دریافت تندیس نخستین جشنواره‌ ملی عکس «زن، خانواده و رسانه»- تهران- دی 95
  • مقام دوم، دریافت تندیس و راه‌یابی 2 عکس به مسابقه ملی عکس «آن سوی واقعه»- اهواز- آذر 96

و مقام های بین المللی ام هم :

  • مقام نخست مسابقه‌ «پرواز رنگ‌ها» دومین فستیوال «شش‌ هفته ‌با هنر ایران»- کانادا- شهریور 91
  • مقام سوم، دریافت تندیس لنز برنزی و راه‌یابی 3 عکس به سی‌وچهارمین جشنواره‌ بین‌المللی عکس کنوکه- بلژیک- اسفند 90
  • چهره‌ منتخب نخستین نمایشگاه بین‌المللی عکس «جهان در رمضان» جشنواره‌ هیپا- امارات‌- مرداد 91
  • مقام نخست بیستمین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم- تهران- مرداد 91
  • مقام دوم نخستین مسابقه‌ بین‌المللی عکس «ایرانی‌بودن»- اتریش- بهمن 94

به نظرت نقد عکس چقدر میتواند به پیشرفت عکاسان کمک کند ؟

نقد میتواند نگاه عکاس را بسط دهد. از نقد نه به اندازه مشق بصری و فعالیت عملی، اما به عنوان عنصری تأثیرگذار می‌توان یاد کرد.

در این شاخه، نکته‌ای که اهمیت پیدا می‌کند، تاب تحمل نقد است. همه این کشمکش‌ها برمی‌گردد به اینکه تا چه میزان شناخت درستی از نقد داشته باشیم. هم منتقد باید در بیان دیدگاهش آگاهانه عمل کند و هم صاحب اثر بایستی این ظرفیت نقدپذیری را قبل از ارائه اثرش، در خود بوجود آورد.

نقد سلیقه‌ای، همیشه باعث ایجاد اصطکاک بین صاحب اثر و منتقد شده. اینکه ما حق داریم در مورد عناصر عکس و تأثیرشان بر مخاطب صحبت کنیم، یک موضوع است و اینکه ما اگر جای عکاس بودیم، چنین و چنان می‌کردیم، موضوعی دیگر.

 

الگوی عکاسی هادی دهقان پور کیست ؟

از قدیمی‌تر ها بخواهم بگویم، قطعاً ژیلبر گارسن، بهترین گزینه است که می‌توانم از وی نام ببرم.

از عکاس‌های معاصر خارجی تأثیرگذار در سبک عکاسی کارگردانی‌شده که کارهایش را می‌پسندم نیکلاس برونو است. و از عکاس های معاصر داخلی، کارهای خانم‌ها گوهر دشتی و آزاده اخلاقی را بسیار دوست می‌دارم.

به عنوان یک داور و مدرس عکاسی ، برای عکاسایی که تازه شروع کردن چه توصیه ای داری ؟

اینکه بیشتر از آنکه سخن بگویند، عکاسی کنند. ما عکاسی را یاد می‌گیریم تا به وسیله آن حرف بزنیم و ارتباط برقرار کنیم. آفت عکاسی، غرور و خودبزرگ‌بینی است. مادامی که از این آفات دوری کنند، پیشرفت‌شان حتمی است. در غیر این‌صورت دچار سکون و افت تدریجی خواهند شد.

هادی دهقان پور در شبکه های مجازی:

اینستاگرام

کانال تلگرام

پروفایل سایت 1x 


4960-1280x853.jpg

سپتامبر 24, 2017

 

عکاسی که این ماه به عنوان عکاس ماه معرفی خواهیم کرد، یکی از برترین عکاسان و اساتید حوزه عکاسی تبلیغاتی است. بسیاری از عکسهای شاخص مواد غذایی توسط او به ثبت رسیده است. آقای شهرام جعفری متولد سال ١٣۴٨ فارغ التحصیل رشته شیمی کاربردی به صورت خود آموخته شروع به فراگیری هنر عکاس کرد. ورود آقای جعفری به دنیای عکاسی به واسطه حمایت ها و پشتیبانی های پدرشان صورت گرفت. وی به واسطه شغلشان که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول بودند، پیوسته در جریان مسائل هنری روز قرار داشت و از همان روزها ارتباط نزدیکی با هنر برقرار می ساخت. پدر وی به عنوان اصلی ترین مشوق او با آوردن پوستر ها و فیلم های انیمیشن خارجی و همچنین عکسهایی از پشت صحنه و یا حتی عکس شخصیت های چهره هر روز شوق وی را به هنر و به خصوص عکاسی بیشتر و بیشتر میکرد. آقای شهرام جعفری با جمع آوری مطالبی که به واسطه پدر به دستش میرسید توجه اش معطوف به عکسهایی بود که دنیای پشت صحنه یک اثر هنری به ثبت رسیده بود و شخصیتهایی که این اثر هنری را خلق کرده بودند. برای همین وی یکی از بزرگترین و مهمترین تصمیات زندگی خود را که ورود به عرصه هنر بود، گرفت. در دوران تحصیل و زمانی که او تنها نوجوانی ۱۳ ساله بود با اندوخته عیدی هایش و البته با کمک پدر توانست اولین دوربین عکاسی خود را تهیه کند. او حالا میتوانست خود به تمام دانسته هایی که از راه بصری و با دیدن پوسترها و عکسها به دست آورده بود، خود اقدام به ثبت تصاویر کند. داشتن دوربین عکاسی و شوق روز افزون استفاده از آن استواری او را در این راه پر فراز و نشیب مستحکم تر کرده بود تا اینکه چند سال بعد در دوران دبیرستان اوج لذت عکاسی را به یک دوربین پرکتیکا تجربه کرد. از زمانی که عکاسی را به صورت خود آموخته یاد گرفته بود و دنیای اطرافش را از دریچه لنز دوربین میدید، دنیای رنگ دیگری داشت و شوق او برای عکاسی حرفه ای شدن هر روز رنگی و رنگیتر میشد. تا اینکه در سال ۱۳۷۱ و به صورت حرفه ای وارد حوزه عکاسی تبلیغاتی شد.

وی همچنین تجربه مفیدی در عکاسی فتوژورنالیست نیز دارد، او در سالهای ۷۶ تا ۷۸ به عنوان عکاس خبری روابط عمومی کل وزارت نیرو و توانیر فعالیت میکرد. او پس از اینکه به صورت حرفه ای وارد عکاسی تبلیغاتی شده علاقه و انگیزه زیادی برای عکاسی مواد غذایی داشت و این راه تا آنجا ادامه داد که امروز همه ما او را به یکی از برترین عکاسان مواد غذایی کشور میشناسیم.

و بی شک صنایع و شرکت ها از آنجایی که برای معرفی محصولاتشان و داشتن بازاری درخور همیشه به دنبال عکسهای شایسته بوده اند، شهرام جعفری را برای ثبت عکسهای محصولات خود انتخاب می کنند. همکاری های بلند مدت با برندهای ایرانی و خارجی حاصل تلاش و پشتکار و البته اشتیاق او در این راه است. همکاری با شرکت ها و صنایعی چون کاله، بنتاتی، شکلی، بیژن، پاک، ویتانا، چینی زرین ایران ، چای محفل ، چای جهان ، سوهان ساعدی نیا ، شکلات مرداس و غیره گوشه ای از فعالیت تجاری اوست.

از جمله همراهان همیشگی آقای جعفری میتوان از همسر ایشان خانم مرجان خلج یاد کرد که نقش به سزایی در چیدمان و آماده سازی مواد غذایی برای عکاسی دارند و به عنوان فتو استایلیست در این ده سال گذشته همراه ایشان بوده اند. و همچنین میتوان به همکاری صمیمانه همکار گرامی خانم مریم شولانی به عنوان فود استایلست نیز در این مدت اشاره کرد.

وی همچنین در تهیه محتوای کتاب هایی در این زمینه نقش داشته است عکاسی چهار جلد کتاب آشپزی نفیس به قلم خانم سمیرا جنت دوست ،عکاسی دایرهالمعارف خانم مینایی،عکاسی مجلات آشپزی و قنادی مانند ساناز و سانیا، قنادباشی، سفره ایرانی،آشپز باشی و غیره هم گوشه از فعالیت او در این عرصه است. آقای شهرام جعفری در کنار علاقه ای که به عکاسی داشت و از این راه امرار معاش میکرد دغدغه همیشگی خود که آموزش و انتقال علم و تجربه و به جوانان بود را فراموش نکرده بود. او نه تنها در عکاسی تبلیغاتی و بالاخص مواد غذایی زبان زد است بلکه برای انتقال مفاهیم و تجربیات به جوانان استاد شایسته نشان داده. او در حال حاضر عکاسی مواد غذایی را به صورت تخصصی در آکادمی عکاسی مدرسه هنرهای معاصر تدریس میکند و در دانشکده خبر نیز نورپردازی تبلیغاتی را تدریس میکند.

 

او همچنین عکسهای خود را در معرض نقد و داوری عکاسان دیگر نقاط جهان نیز قرار داده است تا جایی که در سال ۲۰۱۰ در جشنواره تورنتو و در سال ۲۰۱۳ در جشنواره آل ثانی قطر حضور داشته است. همچین در سال ۲۰۱۱ نیز نمایشگاهی گروهی در قرقیزستان برگزار کرده است. آقای شهرام جعفری پس از سالها تلاش در این عرصه اکنون با نگاهی هر چند مختصر به دستاوردهای ایشان در میابیم که نمیتوان نام او را از هویت عکاسی مواد غذایی ایران نادیده گرفت.

 

برای مشاهده و خرید عکس های آقای جعفری اینجا را کلیک کنید


DR.jpg

مارس 18, 2017

<h5 style="color:black; font-family:b yekan ; align:center" >در آخرین ماه سال 95 افتخار این را داریم که دکتر سیامک جعفری را به عنوان عکاس ماه اسفند ماه معرفی کنیم </h5>


negar.jpg

فوریه 20, 2017

<h5 style="color:black; font-family:b yekan ; align:center" >نگار حسنینی یکی از عکاسان خوش ذوق و ایده پرداز خانواده رنگیتر است که از سنین کم و نوجوانی وارد عرصه عکاسی شد </h5>


-هدی-زعیمی.jpg

ژانویه 7, 2017

به نام خدا هدي زعيمي متولد ٢ دي ١٣٦٤ فارغ التحصيل رشته هاي مديريت و برنامه ريزي آموزشي و گرافيك مدرك عكاسي از خانه عكاسان حوزه هنري تهران

عکاس ماه رنگیتر

علاقه به عكاسي با هديه گرفتن يك دوربين عكاسي فيلمي کنون به عنوان سوغاتي در من شكل گرفت و چندين سال بعد يعني ١٣٨٧ با خريد اولين دوربين حرفه اي کنون ١٠٠٠ دي عكاسي رو به شكل جدي شروع كردم. برخلاف خيلي ها اول هم با عكاسي مستند اجتماعي و خبري كارم رو شروع كردم و چندين سال در اين زمينه فعاليت كردم. در طول اين سالها چندمسابقه عكاسي هم شركت كردم كه دربعضي هاش مقام آوردم. از جمله مقام دوم كشوري در جشنواره عكس شكوه حماسه تبريز و عكس برگزيده در مسابقه عكاسي معماري شهرداري استان تهران. بعد از خريد دوربين ٧دي كنون و البته لنزهاي جديد فعاليت عكاسيم رو به شكلي جدي تر دنبال كردم و علاوه بر عكاسي در زمينه ويرايش عكس هم بسيار تمرين كردم چون معتقد بودم عكاسي فقط شروع كار هست و ويرايش نقطه اوج كار. معمولا سوژه هاي انساني برام در درجه اول علاقه هستن و بعد هم سوژه هاي مختلفي كه شايد خيلي با اهميت به نظر نيان ولي هميشه در زندگي ما وجود داشتن و ما از كنارشون ساده عبور ميكنيم. چند سال در زمينه عكاسي مدلينگ هم فعاليت كردم و بعد از اون كلا به صورت پروژه اي عكاسي انجام ميدم. علاوه بر عكاسي هم در زمينه تدريس عكاسي و تدريس ويرايش عكس و فتوشاپ مشغول به فعاليت هستم. تقريبا هميشه و همه جا دوربين عكاسي همراهم هست و عكاسي لحظه اي رو بسيار دوست دارم. در طول اين چند سال كم كم تجهيزات عكاسيم رو هم ارتقا دادم و در حال حاضر دوربينم ٦دي كنون هست و بيشترين عكسهام رو با اين دوربين و لنز ٨٥ فيكس كنون ثبت ميكنم. هميشه برام مهم بوده كه ديگران با ديدن عكسهام حس خوب و انرژي مثبتي رو دريافت كنن، فارغ از اينكه موضوع انساني هست يا غيره. وقتي ميخوام عكسي رو با دوربين ثبت كنم تمام فكرم اين هست كه بهترين عكس رو از سوژه ام بگيرم و همون لحظه كادر و اديت نهاييش رو تو ذهنم تصور ميكنم و بعد دكمه شاتر رو فشار ميدم. معمولا هم كادرهام بسته هستن و بيشتر دوست دارم جزئيات رو ثبت كنم و معمولا ميونه خوبي با لنزهاي وايد ندارم در نهايت بايد بگم عكاسي براي من چيزي فراتر از كار و حرفه و علاقه و ثبت لحظه هاست. عمر ما محدود هست به زمان ولي عمر عكسها نامتناهي، تنها با عكس هست كه ميشه همه حرفهاي ناگفته رو گفت اون هم به شكلي كه تمام افراد با هر سن و جنسيتي بتونن درك متفاوتي از يك لحظه رو داشته باشن و اين يعني شريك شدن در بهترين لحظه زندگي و حس همه آدمها.

عکس های هدی زعیمی در رنگیتر

صفحه اینستاگرام هدی زعیمی

عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر
عکاس ماه رنگیتر



-سبکبار.jpg

جولای 20, 2016

علی سبکبار عکاس ماه مرداد رنگیتر است. علی سبکبار عکاسی را از سال 92 آغاز کرده و پس از آن هیچ گاه عکاسی را رها نکرده. برای اینکه به عنوان عکاس ماه رنگیتر انتخاب شوید لازم است حداقل پنجاه عکس در ماه در سایت آپلود کنید. پس از آن تیم داوری رنگیتر با توجه به کیفیت عکس ها و نزدیکتر بودن زیباشناسی عکس ها به نگاه رنگیتر، عکاس ماه را انتخاب کرده و در سوشال مدیاهای وابسته معرفی میکند. شما هم میتوانید عکاس ماه بعدی رنگیتر باشید!



تماس با ما

تهران- میدان آرژانتین، خیابان بخارست، نبش خیابان دهم، پلا ۱۷- ط ۹

تلفن: ۰۹۳۷۸۲۲۵۰۵۱

ایمیل:[email protected]


خبرنامه