0606.jpg

rangeetarدسامبر 24, 20171دقيقه140
1- آقای جاوید نیکپور:

ایشان متولد 1354 بوده و عکاسی را از سال 1377 آغاز کرده و تا شروع فعالیت مطبوعاتیش در سمعی و بصری نمایشگاههای بین المللی و واحد آموزش عکاسی خانه عکاسان ایران مشغول به فعالیت بوده و از سال 1380 با روزنامه نود فعالیت مطبوعاتیش را شروع و بعد از آن با روزنامه های گل و دبیر سرویس عکس نگاه ورزشی ادامه داده و هم اکنون در واحد عکس کمیته ملی المپیک و در خبرگزاری تسنیم مشغول به فعالیت میباشد.او در باریهای المپیک پکن و لندن و بازیهای آسیایی قطر و گوانگجو به عنوان مدیر گروه عکس حضور داشته است و در سال 2013 به عنوان عکاس رسمی مسابقات لیگ جهانی والیبال انتخاب گردید.

2- آقای مرتضی نیکوبذل:

وی متولد ۱۳۵۲ بوده و همکاری خود را با مطبوعات از سال ۱۳۷۶ با روزنامه اخبار آغاز کرد و سپس با روزنامه های نشاط، زن، انتخاب و جام جم تا سال ۱۳۸۸ به همکاری خود ادامه داد. وی در سال ۱۳۷۸ و به صورت محدود مدتی با روزنامه اخبار خلیج، چاپ کشور امارات متحده عربی همکاری کرد و سپس به همکاری به عنوان عکاس محلی با دفتر خبرگزاری رویترز انگلستان در تهران پرداخت که ادامه این همکاری با خبرگزاری رویترز به عنوان عکاس آزاد قراردادی تمام وقت در ایران و پس از آن به عنوان عکاس آزاد قراردادی تمام وقت بین المللی در منطقه آسیا و خاورمیانه تا سال ۱۳۹۳ ادامه یافت.

پس از قطع همکاری با خبرگزاری رویترز در سال ۱۳۹۳ نیکوبذل مدتی با روزنامه آمریکایی نیو یورک تایمز همکاری کرد و پس از آن با آژانس های عکس پلاریس ایمیجز و زوما پرس آمریکا در ایران مشغول بکار شد. وی هم اکنون به عنوان عکاس آزاد با آژانس عکس سیپا پرس کشور فرانسه در ایران و خاورمیانه و مجله انجمن نشنال جئوگرافیک به زبان فارسی مشغول به همکاری می باشد.

آثار مطبوعاتی مرتضی نیکوبذل در روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی، مجلات، وبسایت های خبری و غیر خبری و دیگر رسانه های مهم بین المللی و چندین کتاب به عنوان عکس روی جلد و داخل کتاب به نشر رسیده است که از مهمترین آنها می توان به چاپ عکسی از وی در کتابی با نام “دهه” چاپ شده توسط انتشارات فیدون به عنوان یکی از ۴۵۰ عکس تاثیر گذار دهه آخر قرن بیستم اشاره کرد.

3- آقای شهرام جعفری:

وی متولد 1348 بوده و یکی از برترین عکاسان و اساتید حوزه عکاسی تبلیغاتی است. بسیاری از عکسهای شاخص مواد غذایی توسط او به ثبت رسیده است.وی همچنین تجربه مفیدی در عکاسی فتوژورنالیست نیز دارد، او در سالهای ۷۶ تا ۷۸ به عنوان عکاس خبری روابط عمومی کل وزارت نیرو و توانیر فعالیت میکرد.وی همچنین در تهیه محتوای کتاب هایی در این زمینه نقش داشته است عکاسی چهار جلد کتاب آشپزی نفیس به قلم خانم سمیرا جنت دوست ،عکاسی دایرهالمعارف خانم مینایی،عکاسی مجلات آشپزی و قنادی مانند ساناز و سانیا، قنادباشی، سفره ایرانی،آشپز باشی و غیره هم گوشه از فعالیت او در این عرصه است.

4- آقای آرش عاشوری نیا:

وی متولد 1359 بوده؛ عکاسی آرش عاشوری‌نیا، معمولا چهره‌محور است و فعالان اجتماعی را در بر می‌گیرد یا به وقایع اجتماعی می‌پردازد. او همچنین با گروه‌ موسیقی پالت همکاری‌هایی به عنوان عکاس داشته است.آرش عاشوری‌نیا و دیگر عکاس ایرانی، نمایشگاهی مشترک از عکس‌هایشان را در ۹ مهر ۱۳۹۲ در محل انجمن فلارمونیک کلن واقع در غرب آلمان برگزار کردند که به موسیقی می‌پرداخت.

وی برنده جایزه فتوبلاگیز در سال ۲۰۰۵ و سپس جایزه ویژه خبرنگاران بدون مرز ۲۰۰۶ از دویچه‌وله شد.


12508709_630691177069036_8616572952037601897_n.jpg

rangeetarنوامبر 22, 20172دقيقه508

 

مصاحبه ای با خانم سونا مویدزاده یکی از عکاسان برجسته کشور در ژانر طبیعت:

سونا مویدزاده متولد 1358 ، ساکن ارومیه و کارشناس اقتصاد و بازرگانی است.

او یک فعال محیط زیست است و عکاسی را در کنار تحصیل، به صورت تجربی فرا گرفته است.

 

شروع عکاسی شما از کجا بود و چگونه به سمت عکاسی طبیعت روی آوردید ؟

قبل از اینکه عکاسی را شروع کنم علاقه زیادی به جمع آوری و دیدن عکسهای زیبا از عکاسان سراسر جهان داشتم و از همان ابتدا توجه و علاقه خاصی به عکسهای طبیعت و منظره داشتم و همین باعث شد به مرور زمان به سمت عکاسی گرایش پیدا کنم و خودم شروع به عکاسی کنم.

 

چگونه عکاسی را یاد گرفتید و از چه زمانی شروع به عکاسی کردید؟
من از همان ابتدا و با دیدن عکس های عکاسان از سراسر دنیا، تمرین و پشتکار و استفاده از تجربیات اساتید گرانقدر عکاسی ایران مسیر پیشرفت را پیش گرفتم. مطالعه مباحث فنی عکاسی در سایت های مختلف و همچنین کتب متعدد عکاسی نیز پشتوانه علمی خوبی در کنار تمرین های عکاسیم بود.
به عقیده من تاثیر دیدن عکس در واقع فرصتی است برای یادگیری بهتر و درک آموزهای عکاسی. یعنی مقایسه آنچه یاد گرفته ایم و آنچه میبینیم و در واقع بتوانیم آنچه به صورت تئوری آموخته ایم را در عکسها ببینیم و روش های ثبت عکس، زاویه و زمانبندی و نحوه ترکیب بندی را از نگاه عکاسش بهتر درک کنیم. که به عنوان یک آمادگی بصری بتوان قبل از فشردن شاتر از انها استفاده کرد. و البته همیشه مهمترین عامل یادگیری من، تمرین و دیدن عکس های بیشمار از عکاسان دنیا بود.
من از سال 92 به صورت جدی شروع به عکاسی کردم و اولین ثبت های من از طبیعت شهر خودم ( ارومیه ) بود و بعد ها سفرهایم را به نقاط مختلف ایران شروع کردم و به شکل حرفه ای تر شروع به عکاسی از و ثبت زیبایی های کشور عزیزم کردم.

 

چند جلد از کتابهایی که مطالعه کردید را معرفی کنید ؟
دید خلاقانه در عکاسی نوشته برایان پترسون
رنگ در عکاسی نوشته هارالد مانته
ترکیبندی در عکاسی نوشته هارالد مانته
مبادی سواد بصری ترجمه مسعود سپهر
و در کنار مطالعه من همیشه مدیون و ممنون دوستان و اساتید عکاسی خواهم بود.

 

سفرهای عکاسی شما چگونه است؟
من همیشه همراه با همسرم و با گروه های کوچک دوستانه متشکل از دوستان عکاسم به سفرهای عکاسی میروم تا بتوانم درباره مکان و زمان عکاسی طبق برنامه های از پیش تعیین شده‌ام تصمیم بگیرم، از مسیرهای پیاده روی گرفته تا محل های استقرار.
قبل از سفر با توجه به مقصد عکاسی ابتدا تمامی مسیرها را بررسی میکنم و شرایط آب و هوایی را چک میکنم تا در محل عکاسی به مشکل خاصی برخورد نکنم که تا حد امکان اتفاق پیش بینی نشده ای رخ ندهد که در روند عکاسی خللی وارد کند تا بتوانم ثبت های خوبی داشته باشم.
قبل از سفر همیشه سعی میکنم اگر عکسی از منطقه مورد نظر وجود داشته باشد آنها را به دقت ببینم تا با توجه به شرایط محل، زاویه های مناسبی برای عکاسی پیدا کنم. در واقع به نوعی یک آمادگی بصری قبل از رسیدن به محل عکاسی.


الگو یا عکاس مورد علاقه شما در بین عکاسان خارجی کیست ؟
آقای دانیال کوردان اهل روسیه و آقای مارک آدامز
این دو، اسطوره های عکاسی من هستند.
” علاقه خاصی به عکاسی از اسب ها دارم و تاکنون کمتر فرصتی برایم پیش آمده تا از آنها عکاسی کنم ”
اولین عکسی که ثبت کردید را میتوانیم ببینیم ؟

این اولین عکسی است که ثبت کردم؛ این عکس را سال 92 در کنار دریاچه ارومیه گرفتم .
وقتی پس از دیدن عکسهای بسیار توانستم در کنار دریاچه ارومیه این عکس را بگیرم خیلی خوشحال بودم که دست خالی برنمیگردم. چون به نظرم توانسته بودم تمام چیزهایی را که در عکسهای دیگران دیده بودم در حد توانم به کار ببندم و این برایم رضایت بخش بود.
هرچند الان برام یک فریم عکس ساده و معمولی است اما آن زمان برای شروع عکس خوبی بود.

 

یکی از عکسهای مورد علاقه تان کدام است؟ چه داستانی پست این عکس است ؟

این عکسم را خیلی دوست دارم. عنوان عکس فرشی از بابونه است.
دو سال پیش وقتی در غروب یک روز بهاری بعد از باران شدید با این صحنه مواجه شدم بدون لحظه ای درنگ این صحنه را عکاسی کردم. در کادرها و زوایای مختلف. بعد از آن روز تا الان هنوز این کادر را در جایی از ارومیه پیدا نکرده ام.

 

اگر قرار باشد یکی از سفرهای عکاسیتان را مجدد تکرار کنید، آنجا کجاست؟
یکی از مکان های مورد علاقه من برای عکاسی مجدد، جنگلهای گیلان است
و به طور کل جنگل های شمال کشور که به شدت در حال تخریب و از بین رفتن هستند.

 

در ایران چهار فصل، چه فصلی را برای عکاسی دوست دارید و از ثبت چه مناظری بیشتر از بقیه لذت میبرید؟
من فصل بهار و پاییز را برای عکاسی دوست دارم. در طبیعت ایران بیشتر علاقمند به عکاسی از آبشارها هستم و البته دشتهای وسیع از گل های وحشی.

در پایان چه توصیه ای برای عکاسان جوانی که در ابتدای این راه هستند دارید؟
توصیه من این است که کارهای دیگران را ببینید و از آنها الهام بگیرید. یادگیری را ادامه دهند چون همیشه چیزهای جدیدی برای آموختن وجود دارد. برای ثبت یک عکس منظره و طبیعت باید زحمت زیادی را به جان خرید. آب و هوا و پیاده روی برای رسیدن به نقاط مناسب می توانند طاقت فرسا باشد. اما انگیزه و علاقه همیشه باعث پیشرفت و بهتر شدن کیفیت در عکسها خواهد بود
مطالعه و یادگیری تکنیکهای عکاسی ، تمرین ، برنامه ریزی قبل از عکاسی در مکانهای انتخاب شده در طبیعت و استفاده و انتخاب صحیح و بهینه از ابزار و تجهیزات عکاسی در خلق یک عکس ماندگار تاثیر مهمی دارد.

 

صفحه اینستاگرام خانم موید زاده

mokhtrai-1280x687.jpg

rangeetarاکتبر 22, 20172دقيقه316

مهدی مختاری یکی از عکاسان خلاق و موفق در ژانر پرتره در کشور است.

مهدی در خانواده ای هنری به دنیا آمده است. پدرش نوازنده سه تار است و مادرش نیز نقاش.

زندگی در یک خانواده هنری، تاثیر بسزایی در وجود او گذاشته و باعث شده روح او غرق در هنر باشد.

او از داستان عکاس شدنش برایمان میگوید:

 

 

 

آشنایی ات با عکاسی چگونه بود و از کجا شروع شد ؟ 

من حدود ۲۰ سال هست که مشغول کار پوشاک هستم و به واسطه شغلم سفرهای خارجی زیادی رفته ام و هر جایی هم که میرفتم حتما سری به باغ وحش آنجا میزدم. فکر میکنم سال ۲۰۰۸ بود که در یکی از سفرهای کاری که به چین داشتم در یکی از باغ وحش های گوانگجو با گردشگران ژاپنی که مشغول عکاسی از حیوانات بودند مواجه شدم و از همانجا بود که عکاسی و نحوه کار آنها با دوربین برایم جالب شد و البته  بیشتر مکانیزم و ساختار داخلی دوربین مرا جلب کرد. البته من هم یک دوربین کامپکت کوچک داشتم و سعی میکردم با همان دوربین خودم عکاسی کنم اما عکسهایم با تصوراتم فاصله داشت. با این حال سعی میکردم مدام تکرار کنم و عکس بگیرم.

 

چطور عکاسی را ادامه دادی و از کجا مسیرت را جدی تر دنبال کردی ؟

سفرهای متعدد عکاسی و سفر به روستاها، ارتباط برقرار کردن با مردم روستایی برام خیلی خوشایند بود، چون تا آن زمان من روستا را از نزدیک لمس نکرده بودم و اینکه داشتم یک سبک زندگی جدیدی را به واسطه یک علاقه هنری تجربه میکردم خیلی برای من دوست داشتنی بود. گرچه تا آن موقع هنوز هم عکسهایم با تصوراتم فاصله داشت. اما مایوس نمیشدم و تورهای عکاسی زیادی را شرکت میکردم و سعی میکردم وقت آزادم را با عکاسی پر کنم.

 

چطور توانستی سطح عکسهایت را بالا ببری ؟

من هیچ کلاس عکاسی شرکت نمیکردم و تنها در خلال همین تورهای عکاسی که عکس های بقیه همسفر ها را میدیدم، از نحوه کادربندی گرفته تا بقیه اصول عکاسی سعی میکردم من هم عکسهای مناسب تری بگیرم، عکس دیدن به من مثل هر عکاس دیگری خیلی کمک کرد. مخصوصا اینکه در تور کرمانشاه یکی از دوستان، سایت عکاسی ۱x را به من معرفی کرد .

دائما در حال یادگیری بودم، سعی میکردم با عکس دیدن و عکس گرفتن، مطالعه و با تمرین های مداوم کیفیت بصری عکسهایم را بالا ببرم.

از دیدن عکسهای ۱x خیلی لذت میبردم، عکسهای این مجموعه خیلی در نوع نگاه من تاثیر گذاشت .اینها چند نمونه از عکسهای کردستان هستند.

چطور شد که عکاسی پرتره را انتخاب کردی ؟

با دیدن عکسهای پرتره  بود که من به عکاسی پرتره هم علاقه مند شدم. گرچه هنوز عکاسی مستند هم انجام میدادم اما به واسطه مشغله زیاد کاری کمتر وقت میکردم به شهرستانها بروم.

به همین خاطر شروع به مطالعه و یادگیری عکاسی پرتره کردم و عکسهایی که میگرفتم را به اشتراک میگذاشتم.

عکاسی فشن را دوست داشتم و یا دیدن عکسهای پرتره عکاسان روسیه خیلی برایم آموزنده بود و البته زیبا؛ چون روس ها در سبک خودشان واقعا استاد هستند.اما من تصمیم گرفته بودم عکسهایم متفاوت باشد.

مدام پرتره های متفاوتی را عکاسی میکردم و برای ۱x ارسال میکردم اما تایید نمیکردند تا اینکه بالاخره یکی از عکسهایم پابلیش شد. در واقع این سایت به من مسیر داد تا بدانم در چه سبکی میتوانم موفق باشم و حالا در همین سبک که مورد تایید قرار گرفته بوده سعی میکردم کمی هم تغییرات چاشنی عکس ها کنم.

تا اینکه حتی یک بار به عنوان عکاس هفته ۱x هم انتخاب شدم و با من مصاحبه کردند که این اتفاق برایم خیلی خیلی مهم بود.

 

” سبکی که خیلی دوست دارم عکاسی جنگ هست، شاید خیلی هم به سبک عکاسی من مرتبط نباشد اما به شدت علاقه مندم که بروم و از مناطق جنگی عکاسی کنم. “

 

در جشنواره متعددی موفق به کسب مقام شده ای. جشنواره ها را از کجا شروع کردی؟

یکی از دوستان جشنواره های بین المللی عکاسی را به من معرفی کرد و من هم سال ۲۰۱۶ بود که شروع به شرکت در جشنواره های فیاپ کردم. اول امتحانی چند فریم عکس برای یکی از جشنواره های فیاپ فرستادم و وقتی دیدم عکسهایم به سطحی رسیدند که در یک رقابت جهانی حرفی برای گفتن دارند ،مسابقات بیشتری را شرکت میکردم. و توانستم مقام های زیادی را به دست بیاروم.

 

در چه جشنواره هایی به موفقیت رسیده ای ؟

من جشنواره های زیادی را در کشورهای مختلف شرکت کردم، جشنواره کودکان روسیه، ال آرژانتینو آرژانتین، رومانی ، جام گیپوسکوا اسپانیا ، اوکراین، آمریکا و خیلی دیگر شرکت کردم و توانستم به رتبه ها و موفقیت های زیادی دست پیدا کنم؛ ربان ها و تقدیر نامه فیاپ، مدال های رنگی از فیاپ و PSA از جمله مقام هایی است که به دست آورده ام.

وقتی مقام و رتبه ای کسب میکردم حتما به پدرم اطلاع میدادم و پدرم هم به گرمی استقبال میکرد و آنها را یادداشت میکرد.

این یک عکس از لیستی هست که پدر برایم یادداشت کرده است.

کسب مدال و جوایز فقط یک روی سکه هستند. در واقع روی دیگر سکه که خیلی هم به نظرم مهمتر هست این است که عکس برای خود عکاس خوشایند و لذت بخش باشد حتی اگر در بین صد عکس فقط یک عکس برایش خوشایند باشد.

عکاس مورد علاقه ات کیست ؟

دان مکالین ، جیمز نچ‌وی

توی عکاسی پرتره دیدن عکسهای دیمیتراگیف خیلی روی من تاثیر گذاشت.

 

توصیه ای برای عکاسانی که به سبک های عکاسی مستند و پرتره علاقه مند هستند داری ؟

یکی از مشکلاتی که الان هست این که عکاس ها خیلی کم کتاب میخوانند و اطلاعاتی کافی درباره مسائل گوناگون ندارند.

چه مسائل تاریخ هنر، چه اتفاقات جوامع گوناگون بشری که این خیلی به عکاسی آنها لطمه میزند. چون وقتی مطالعه کافی نداشته باشیم و خلقیات انسان ها را نشناسیم نمیتوانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم و در نهایت عکس ما هم آنقدر گویا نخواهد بود که بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند، مخصوصا در عکاسی پرتره و مستند.

من شخصا خیلی مطالعه میکنم حتی وقتی ۲۲ ساله بودم تاریخ تمدن ویلدورانت را کامل خواندم، مطالعه کتابهای ادبیات ،تاریخی، و با فلسفه کامل آشنا بودم، اما الان متاسفانه عکاس ها کمتر به مطالعه تمایل نشان میدهند.

صفحه اینستاگرام آقای مختاری

photo_2017-09-24_22-35-01.jpg

rangeetarاکتبر 14, 20171دقيقه261

به دنبال تلاش افرادی برای تحریف نام خلیج فارس در این مطلب قصد داریم عکسهایی را به نظاره بنشینیم که خود گواهی بر حقیقتی است که گهگاه انکار میشود.

قصد داریم نه با زبان تکلم بلکه با زبان عکس بر حقیقت نام خلیج فارس صحه بگذاریم.

حقیقتی که بخشی از هویت ماست و به گواه مورخین ریشه در تاریخ دارد، که گفته اند: ایران کهن تر از تاریخ !

به پاس پاسداری از نام اصیل این خلیج نیلگون مجموعه ای از عکسهای عکاس خوب کشور،آقای سعید حسن عباسی را مرور خواهیم کرد که از خلیج فارس واقع در سواحل چابهار عکاسی کرده اند.

عکسهایی که خود نشان از هویت ایرانی این آبراهه دارد و به تعبیر آقای عباسی ” دریا خود مالکیتش را فریاد می زند “.

در این مجموعه عکس ترکیب رنگ سبز دریا به خاطر موقعیت منطقه به همراه رنگ سفیدی امواج که در نهایت به سرخی خاک سواحل جنوب ختم میشود به زیبایی و وضوح سه رنگ پرچم کشورمان را تداعی میکند.

یکی از مهمترین ویژگی این عکسها این است که هیچ دخل و تصرفی در ویرایش آنها به جهت تصحیح رنگ انجام نشده و هر آنچه ملاحظه میکنید سندی است تصویری از واقعیت همیشه پا برجا در سواحل خلیج فارس.

این خلیج توسط تنگه هرمز به دریای عمان و از طریق آن به دریاهای آزاد مرتبط است. از بین کشورهای همسایه خلیج فارس، کشور ایران بیشترین مرز آبی مشترک را با خلیج فارس دارا می‌باشد. طول مرز آبی کشور ایران با خلیج فارس، بدون احتساب جزایر در حدود ۱۴۰۰ کیلومتر می‌باشد. طول خلیج فارس از تنگه هرمز تا آخرین نقطه پیشروی آن در جهت غرب در حدود ۸۰۵ کیلومتر است. عمق خلیج فارس در نواحی گوناگون از ۱۰ تا ۹۵ متر متغیر است.

نام خلیج فارس در بسیاری از اطلس‌های کهن جهان وجود دارد.
پس از پیروزی پارسیان بر دولت های همسایه خود و تشکیل امپراطوری هخامنشی این آبراه به نام دریای پارس نامیده شد. از داریوش اول در کتیبه ای که در کنار کانال سوئز پیدا شد و متعلق به ۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است. از این دریا با عبارت، درایه تیه هجاپارسا آئی تی به معنی دریایی که از پارس می رود یا سر می گیرد نام برده شده است که منظور از دریای پارس همان خلیج فارس است.(مشکور،۱۳۸۷،ص۷.)

یونانیان نخستین مردمانی بودند که به این دریا نام «پرس» و به سرزمین ایران «پارسه»، «پرسای» و پرسپولیس یعنی شهر یا کشور پارسیان داده اند (شاملو،۱۳۴۷،صص۱۰-۱۱)

هکاتئوس (۵۵۰-۴۷۶ ق.م)، ۵۵۰ سال قبل از میلاد مسیح از سرشناس ترین جغرافیدانان یونانی آن زمان نقشه‌ای از جهان ترسیم کرده‌است که آب‌های اقیانوس پیرامون خشکی‌ها را گرفته‌اند و در این نقشه نام خلیج فارس دیده می‌شود.

صفحه اینستاگرام آقای سعید حسن عباسی


harold.jpg

rangeetarژوئن 25, 20161دقيقه243

اگر معرفی عکاس قبلی را خوانده باشید به خاطر دارید که از یک عکاس به غایت معاصر ایتالیایی به نام لوئیجی بوسولاتی حرف زدیم. در این پست هم قصد داریم یک عکاس معاصر که در حال حاضر در حال فعالیت های تجاری و هنری است را به شما معرفی کنیم. تلاش ما در این معرفی عکاسان ارائه ی تصویری کلی از فضای کاری آنهاست و بدلیل زیاد بودن مجموعه های عکس این عکاس ها لینک سایت رسمی آنها را در پایان هر پست به شما میدهیم . در این پست به عکاس آمریکایی هارولد لی میلر میپردازیم.


bussolatii.jpg

rangeetarژوئن 13, 20161دقيقه246

لوئیجی بوسولاتی عکاسی ایتالیایئست که در پارما در سال 1963 متولد شده است . او دیپلم عکاسی خود را در سال 1986 از مرکز ریکاردو بائر در میلان دریافت کرد. پس از آن چندین سال را در رم گذراند که باعث درگیر شدنش با عکاسی خبری- اجتماعی شد. او غالبا این سبک عکاسی را در صحنه های عکاسی برای تلویزیون ، سینما و تئاتر دنبال می کرد. این تجربه های کاری بعد ها باعث هدایت کردن او به تجربه های طراحی نورش شد و به نوعی سبک بوسولاتی را می توان بیان ( اکسپرسیون ) ایده هایش را در قالب نور دانست. بوسولاتی در دنیای حرفه ای عکاسی بدلیل سبک نورپردازی هایش مشهور است.



تماس با ما

تهران- میدان آرژانتین، خیابان بخارست، نبش خیابان دهم، پلا ۱۷- ط ۹

تلفن: ۰۹۳۷۸۲۲۵۰۵۱

ایمیل:info@rangeetar.com


خبرنامه