معرفی عکاس : مهدی مختاری

rangeetarاکتبر 22, 20172دقيقه484

مهدی مختاری یکی از عکاسان خلاق و موفق در ژانر پرتره در کشور است.

مهدی در خانواده ای هنری به دنیا آمده است. پدرش نوازنده سه تار است و مادرش نیز نقاش.

زندگی در یک خانواده هنری، تاثیر بسزایی در وجود او گذاشته و باعث شده روح او غرق در هنر باشد.

او از داستان عکاس شدنش برایمان میگوید:

 

 

 

آشنایی ات با عکاسی چگونه بود و از کجا شروع شد ؟ 

من حدود ۲۰ سال هست که مشغول کار پوشاک هستم و به واسطه شغلم سفرهای خارجی زیادی رفته ام و هر جایی هم که میرفتم حتما سری به باغ وحش آنجا میزدم. فکر میکنم سال ۲۰۰۸ بود که در یکی از سفرهای کاری که به چین داشتم در یکی از باغ وحش های گوانگجو با گردشگران ژاپنی که مشغول عکاسی از حیوانات بودند مواجه شدم و از همانجا بود که عکاسی و نحوه کار آنها با دوربین برایم جالب شد و البته  بیشتر مکانیزم و ساختار داخلی دوربین مرا جلب کرد. البته من هم یک دوربین کامپکت کوچک داشتم و سعی میکردم با همان دوربین خودم عکاسی کنم اما عکسهایم با تصوراتم فاصله داشت. با این حال سعی میکردم مدام تکرار کنم و عکس بگیرم.

 

چطور عکاسی را ادامه دادی و از کجا مسیرت را جدی تر دنبال کردی ؟

سفرهای متعدد عکاسی و سفر به روستاها، ارتباط برقرار کردن با مردم روستایی برام خیلی خوشایند بود، چون تا آن زمان من روستا را از نزدیک لمس نکرده بودم و اینکه داشتم یک سبک زندگی جدیدی را به واسطه یک علاقه هنری تجربه میکردم خیلی برای من دوست داشتنی بود. گرچه تا آن موقع هنوز هم عکسهایم با تصوراتم فاصله داشت. اما مایوس نمیشدم و تورهای عکاسی زیادی را شرکت میکردم و سعی میکردم وقت آزادم را با عکاسی پر کنم.

 

چطور توانستی سطح عکسهایت را بالا ببری ؟

من هیچ کلاس عکاسی شرکت نمیکردم و تنها در خلال همین تورهای عکاسی که عکس های بقیه همسفر ها را میدیدم، از نحوه کادربندی گرفته تا بقیه اصول عکاسی سعی میکردم من هم عکسهای مناسب تری بگیرم، عکس دیدن به من مثل هر عکاس دیگری خیلی کمک کرد. مخصوصا اینکه در تور کرمانشاه یکی از دوستان، سایت عکاسی ۱x را به من معرفی کرد .

دائما در حال یادگیری بودم، سعی میکردم با عکس دیدن و عکس گرفتن، مطالعه و با تمرین های مداوم کیفیت بصری عکسهایم را بالا ببرم.

از دیدن عکسهای ۱x خیلی لذت میبردم، عکسهای این مجموعه خیلی در نوع نگاه من تاثیر گذاشت .اینها چند نمونه از عکسهای کردستان هستند.

چطور شد که عکاسی پرتره را انتخاب کردی ؟

با دیدن عکسهای پرتره  بود که من به عکاسی پرتره هم علاقه مند شدم. گرچه هنوز عکاسی مستند هم انجام میدادم اما به واسطه مشغله زیاد کاری کمتر وقت میکردم به شهرستانها بروم.

به همین خاطر شروع به مطالعه و یادگیری عکاسی پرتره کردم و عکسهایی که میگرفتم را به اشتراک میگذاشتم.

عکاسی فشن را دوست داشتم و یا دیدن عکسهای پرتره عکاسان روسیه خیلی برایم آموزنده بود و البته زیبا؛ چون روس ها در سبک خودشان واقعا استاد هستند.اما من تصمیم گرفته بودم عکسهایم متفاوت باشد.

مدام پرتره های متفاوتی را عکاسی میکردم و برای ۱x ارسال میکردم اما تایید نمیکردند تا اینکه بالاخره یکی از عکسهایم پابلیش شد. در واقع این سایت به من مسیر داد تا بدانم در چه سبکی میتوانم موفق باشم و حالا در همین سبک که مورد تایید قرار گرفته بوده سعی میکردم کمی هم تغییرات چاشنی عکس ها کنم.

تا اینکه حتی یک بار به عنوان عکاس هفته ۱x هم انتخاب شدم و با من مصاحبه کردند که این اتفاق برایم خیلی خیلی مهم بود.

 

” سبکی که خیلی دوست دارم عکاسی جنگ هست، شاید خیلی هم به سبک عکاسی من مرتبط نباشد اما به شدت علاقه مندم که بروم و از مناطق جنگی عکاسی کنم. “

 

در جشنواره متعددی موفق به کسب مقام شده ای. جشنواره ها را از کجا شروع کردی؟

یکی از دوستان جشنواره های بین المللی عکاسی را به من معرفی کرد و من هم سال ۲۰۱۶ بود که شروع به شرکت در جشنواره های فیاپ کردم. اول امتحانی چند فریم عکس برای یکی از جشنواره های فیاپ فرستادم و وقتی دیدم عکسهایم به سطحی رسیدند که در یک رقابت جهانی حرفی برای گفتن دارند ،مسابقات بیشتری را شرکت میکردم. و توانستم مقام های زیادی را به دست بیاروم.

 

در چه جشنواره هایی به موفقیت رسیده ای ؟

من جشنواره های زیادی را در کشورهای مختلف شرکت کردم، جشنواره کودکان روسیه، ال آرژانتینو آرژانتین، رومانی ، جام گیپوسکوا اسپانیا ، اوکراین، آمریکا و خیلی دیگر شرکت کردم و توانستم به رتبه ها و موفقیت های زیادی دست پیدا کنم؛ ربان ها و تقدیر نامه فیاپ، مدال های رنگی از فیاپ و PSA از جمله مقام هایی است که به دست آورده ام.

وقتی مقام و رتبه ای کسب میکردم حتما به پدرم اطلاع میدادم و پدرم هم به گرمی استقبال میکرد و آنها را یادداشت میکرد.

این یک عکس از لیستی هست که پدر برایم یادداشت کرده است.

کسب مدال و جوایز فقط یک روی سکه هستند. در واقع روی دیگر سکه که خیلی هم به نظرم مهمتر هست این است که عکس برای خود عکاس خوشایند و لذت بخش باشد حتی اگر در بین صد عکس فقط یک عکس برایش خوشایند باشد.

عکاس مورد علاقه ات کیست ؟

دان مکالین ، جیمز نچ‌وی

توی عکاسی پرتره دیدن عکسهای دیمیتراگیف خیلی روی من تاثیر گذاشت.

 

توصیه ای برای عکاسانی که به سبک های عکاسی مستند و پرتره علاقه مند هستند داری ؟

یکی از مشکلاتی که الان هست این که عکاس ها خیلی کم کتاب میخوانند و اطلاعاتی کافی درباره مسائل گوناگون ندارند.

چه مسائل تاریخ هنر، چه اتفاقات جوامع گوناگون بشری که این خیلی به عکاسی آنها لطمه میزند. چون وقتی مطالعه کافی نداشته باشیم و خلقیات انسان ها را نشناسیم نمیتوانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم و در نهایت عکس ما هم آنقدر گویا نخواهد بود که بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند، مخصوصا در عکاسی پرتره و مستند.

من شخصا خیلی مطالعه میکنم حتی وقتی ۲۲ ساله بودم تاریخ تمدن ویلدورانت را کامل خواندم، مطالعه کتابهای ادبیات ،تاریخی، و با فلسفه کامل آشنا بودم، اما الان متاسفانه عکاس ها کمتر به مطالعه تمایل نشان میدهند.

صفحه اینستاگرام آقای مختاری

تماس با ما

تهران- میدان آرژانتین، خیابان بخارست، نبش خیابان دهم، پلا ۱۷- ط ۹

تلفن: ۰۹۳۷۸۲۲۵۰۵۱

ایمیل:info@rangeetar.com


خبرنامه